من همیشه بی خوابم
وقتی در میان تخت خوابم
تو نیستی
بیخوابم، نبودنت آزارم می دهد
وقتی در میان آغوشم
به زیبایی خوابیده ای
بیخوابم، نمی خواهم از دست بدهم
یک لحظه دیدنت را
و شادی ای را که چشمان بستۀ معصومت
شبانه به سراغم می آورند.
Tags: بی خوابی, عشق, نچندان شاعرانه
آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۰۵ ق.ظ
چقدر قشنگ بود
آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ at ۱:۰۲ ب.ظ
قشنگ بود…خوبه…داری یاد می گیری عشق حیقیقی چیه…
آبان ۱۵م, ۱۳۸۷ at ۴:۳۱ ب.ظ
hamishe cheshmaye baste…bozorgtarin masoomiat ro ba khodeshon haml mikoonand
آبان ۱۶م, ۱۳۸۷ at ۳:۰۹ ق.ظ
عالی، صادقانه، بی ریا…
آبان ۱۶م, ۱۳۸۷ at ۳:۱۰ ق.ظ
به علیرضا
کسی که می نویسه عشقِ حقیقی رو می شناسه.
آبان ۲۷م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۱۳ ب.ظ
زیباست … !!