هیچ نوشت

و من سراینده ی داستان شب هستم
هنگامی که در آغوش لطیف باد،
بر لبان شیرین برگهای سپیدار،
زیباترین بوسه های عاشقانه را بجای می گذارم و
برای معشوق خود
مهتاب،
رنج تنهایی شب پانزدهم به بعد را بازگو می کنم.

Tags: شب, عشق, عشق بازی, مهتاب, نچندان شاعرانه

This entry was posted on سه شنبه, آذر ۵م, ۱۳۸۷ at ۹:۱۶ ب.ظ and is filed under شب نوشت, شعر نوشت. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.