هیچ نوشت

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخن شهد و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم
گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت
سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد
در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو

گفتم ای دل چه مه‌ست این دل اشارت می‌کرد
که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو

گفتم این روی فرشته‌ست عجب یا بشر است
گفت این غیر فرشته‌ست و بشر هیچ مگو

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد
گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانه پرنقش و خیال
خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست
گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو

با صدای احمد شاملو:

[audio: Man_Gholame_Ghamaram.mp3]

با صدای داریوش:

[audio: Man_Gholame_Ghamaram_2.mp3]

با صدای پریسا و موسیقی ایمان وزیری (فرود):

[audio: Man_Gholame_Ghamaram_(Foroud).mp3]

با صدای پریسا و موسیقی ایمان وزیری (ماهور):

[audio: Man_Gholame_Ghamaram_(Mahur).mp3]

پ.ن: البته این غزل توسط افراد دیگه ای هم خونده شده که متاسفانه بعد از سوختن هاردم آرشیوم ناقص شد و الان به اونا دسترسی ندارم.

Tags: احمد شاملو, ایمان وزیری, داریوش اقبالی, شعر, غزل, موسیقی, مولانا, پریسا

This entry was posted on دوشنبه, دی ۳۰م, ۱۳۸۷ at ۲:۵۰ ب.ظ and is filed under روز نوشت, شعر نوشت, موسیقی نوشت. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.