آرامش
آرامش با دیازپام چشم…
Tags: آرامش, زن, عاشقانه, نچندان شاعرانه, پست مدرن
This entry was posted on یکشنبه, اسفند ۱۱م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۰۴ ق.ظ and is filed under شب نوشت, کوچک نوشت.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
اسفند ۱۱م, ۱۳۸۷ at ۹:۱۷ ق.ظ
,rjd وقتی که نیستی من بغض هزار آسمان بی اردیبهشت را گریه میکنم
این طوری دیگه به دیازپام نیازی نیست
البته با u نبودم ها سوء تفاهم نشه
اب
اسفند ۱۱م, ۱۳۸۷ at ۷:۳۲ ب.ظ
…
اسفند ۱۱م, ۱۳۸۷ at ۸:۳۲ ب.ظ
کم کار شدی پوریا در وادی ِ عکس…
!؟