خلاء صدای سکوت
جیغ نزن، من گوشم از صدا خالیه، کم کم باید عادت کنم به صدا، بعد خواستی گلو رو چاک بده…
Tags: انزوا, انسان, بی احساس, همینجوری
This entry was posted on شنبه, اسفند ۱۷م, ۱۳۸۷ at ۲:۲۲ ب.ظ and is filed under برای خالی نبودن عریضه, روز نوشت, سیاه نوشت, کوچک نوشت.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
اسفند ۲۱م, ۱۳۸۷ at ۱۱:۱۷ ق.ظ
صدای سکوت رو ترجیح می دم… از من می شنوی به صدا عادت نکن
]دیگه عکس نمی گیری!؟ …