ما انسانها و انتخابهایمان
چهارشنبه, آذر ۴م, ۱۳۸۸انسانها میبینند، مقایسه میکنند و سپس انتخاب میکنند. انسانها میبینند، مقایسه میکنند و از انتخاب خود پشیمان میشوند. انسانها میبینند، مقایسه میکنند و بازهم انتخاب میکنند. و باز هم انسانها…
انسانها میبینند، مقایسه میکنند و سپس انتخاب میکنند. انسانها میبینند، مقایسه میکنند و از انتخاب خود پشیمان میشوند. انسانها میبینند، مقایسه میکنند و بازهم انتخاب میکنند. و باز هم انسانها…
یکی در خواب شیطان را دید، ریشش را گرفت که دشمن بشری و مایۀ هر شر.
بیدار شد؛ ریش خودش در دستش بود.
انسانیت یعنی در هشت سال جنگ ایران، بعد از اتمام وضعیت قرمز و بمباران، افراد خانه نفس راحتی می کشیدند و می گفتند:
آخیش، اینجا رو نزدن. خونه همسایه بغلی بود، خدا رو شکر!
افلاطون بود؟ ارسطو بود؟ کی بود که این “فحش” دادن رو اختراع کرد؟ مثلا برای اینکه مردم برای کوچکترین مسئله ای نزنن همدیگرو له کنن، فحش رو ابداع کرد که بهم فحش بدن جای کشتن هم.
این بشر اگه می دونست چند هزار سال بعد خود همین فحش یکی از عوامل قتل و کشتن “انسان” ها می شه، بازم همچین چیزی رو اختراع می کرد؟
و اینگونه بود که خون ریختن مبارک شد…
پ.ن: وحشی تر از آدمی حیوانی هست؟